Huisje weltevree

5 juli 2015 in Dagboek: Lieve Elara / Persoonlijk

Lieve Elara,

Het is alweer een tijdje geleden sinds mama echt aan jou heeft geschreven. Mama heeft de laatste paar dagen erg last van haar emoties en dat is eigenlijk helemaal niet zo gek.

Papa en mama zijn druk bezig met het kopen van een huisje. We wonen nu al 4 maanden bij opa en oma en zoals mama al eerder vertelde is het vorige huis in Overschie verkocht zonder restschuld. Inmiddels zijn papa en mama bij de hypotheker geweest en kon de zoektocht naar een nieuw huisje beginnen. Zoals mama ook schreef zal dit voor ons geen nieuwe start zijn, maar wel een nieuw hoofdstuk. We sluiten ons boek niet, we gaan door alleen moet dit zonder jou. Al voelt het niet zonder jou. We voelen duidelijk dat je ons stuurt en we weten ook heel zeker dat je af en toe bij ons bent. Zo ook gisteravond.

Papa en mama zaten boven met de hondjes, nog maar net thuis na een lange dag in Drenthe en we hadden eindelijk even de tijd met zijn viertjes. Gisterochtend waren Marley en Pepper namelijk naar de kapper geweest en normaal gaan we dan een fijne wandeling met ze maken maar door de enorme hitte en onze plannen om naar het huisje in Drenthe te gaan ging dit niet door. Pas ’s avonds hadden we echt even de tijd met zijn viertjes en ineens begon Pepper te kwispelen en naar een lege plek in de kamer te staren. Ze volgde iets. Mama tikte papa aan en op het moment dat papa zei: “Ik denk dat Elara hier is”, rook mama jou ineens. Het was misschien maar een vlaag en het duurde nog geen seconde, maar ik rook jou geur weer. De meest fijne geur welke mama kent. Want het is zo kalmerend als ik jou ruik. We genoten enorm van het moment.

Vandaag heeft mama weer even een bluh dagje. Dat geeft niets, inmiddels heeft mama dat geaccepteerd. Om hopelijk het gevoel een plaatsje te kunnen geven wilde mama je vertellen over het nieuwe huisje. Zoals papa en mama het noemen: Huisje Weltevree.

Papa en mama hebben een bod gedaan op een huisje in 2e Exlöermond wat in het oosten van Drenthe ligt. Precies in de regio waar papa en mama willen wonen en waar we geen last zullen hebben van een uitzicht met de windmolens die gebouwd kunnen gaan worden rondom Stadskanaal. De verkopende partij wilde het huis wel voor een iets lager bedrag verkopen dan de makelaar had verteld en zij kwamen met een minimum bod. Schot in de roos, daar gingen wij direct mee akkoord.

De makelaar belde ons op en feliciteerde ons met de koop van het huisje in Drenthe. Papa en mama zijn nu al een aantal keer langs geweest en we weten het heel zeker, we willen hier echt naar toe gaan verhuizen.

Helaas is het wel een enorme kluswoning. Het huisje is +100 jaar oud en de vorige eigenaar heeft alles een beetje laten versloffen. Nu hebben papa en mama door omstandigheden en een groot deel van jouw medische zorg geen spaarcentjes meer, dus we kunnen het huis alleen kopen als de bank akkoord gaat met een bouwdepot. Dat betekend dat de bank een extra lening geeft als er dingen aan het huis verbouwd moeten worden welke uiteindelijk waardeverhogend zijn. Zo kun je bijvoorbeeld wel een bouwdepot krijgen voor nieuwe tegels in een badkamer, maar niet voor een douchegordijn.

Omdat papa en mama zonder restschuld uit het vorige huis weg konden betekend het wel dat er een BKR registratie op onze naam staan. Geen negatieve, want niemand krijgt meer geld van ons, maar het staat wel op onze naam. Voor 5 jaar lang. Dat is helemaal geen probleem, maar dat betekend wel dat papa en mama niet bij alle banken terecht kunnen met het aanvragen van een nieuwe hypotheek. Gelukkig is daar, jazeker, de hypotheker. Hij weet van alles af en gaat ons helpen met de aanvraag. Papa en mama hebben inmiddels laten opnemen in het voorlopig koopcontract dat wij van de koop afzien als de bank niet akkoord zou gaan met een bouwdepot. Een bouwdepot krijg je ook alleen als je kan aantonen wat er moet gebeuren inclusief offertes. En dat laatste is best moeilijk als je in Rotterdam woont, het huis nog niet van jou is en je steeds heen en weer moet om vanalles na te laten kijken. Een deel werd ons makkelijk gemaakt door het feit dat papa en mama bij een volgend koophuis weer gebruik willen maken van de NHG en dit houdt in dat er sowieso een bouwkundig rapport moet komen. Dit moeten wij betalen en dat is niet goedkoop. Papa en mama zouden dat pas doen als zij echt een huisje zouden vinden waarin zij een goede toekomst zien. En die hebben we nu dus gevonden.

Het bouwkundig rapport is gemaakt en we weten inmiddels alle gebreken in het huis. Althans, welke zichtbaar zijn. En dat zijn er best een hoop. Nu hebben papa en mama samen veel gepraat, gekeken of het te realiseren valt, en we hebben wensen en eisen aangepast. Het huisje zelf heeft eigenlijk de meeste gebreken, het bijgebouw (oude garage, nu een leefschuur) en de tuin + de omgeving maken ongelofelijk veel goed. Vandaag wil mama vertellen hoe het huisje eruit ziet en wat er allemaal aan gedaan moet worden.

Als je de straat in komt rijden, rijdt je voorbij allemaal wat oudere maar opgeknapte huisjes. Het is een rustige straat waar af en toe een tractor door komt rijden en als je voor het huis parkeert en je naar de overkant kijkt heb je precies een mooi vrij uitzicht. Aan de overkant staat links een boerderij en rechts twee kleine huisjes. Er loopt aan die kant een pad richting Valthermond en als je naar rechts gaat kom je in het centrum van het dorp terecht. Er zit een dokter, een kleine supermarkt, een trimsalon en mama heeft in een straatje vlakbij een speeltuin gezien (vlak naast prachtige landerijen) en er is zelfs een stuk waar je gratis je auto kunt wassen. Nou, dat zie je niet in de randstad hoor!

Als je met je neus naar het huis kijkt dan zie je dat er 1 huis aan grenst. En dat klopt. Dit is een 2-onder-1 kap woning en inmiddels heeft mama de buurvrouw aan die kant ook al ontmoet. Nog niet voorgesteld, maar dat wil mama doen als ze zeker weet dat alles doorgaat. De mevrouw vertelde dat zij uit Delft kwam. Mama voelde direct aan klik, want de makelaar vertelde het al: In deze straat wonen meer Westerlingen. Het huis en de tuin van de buren ziet er heel goed uit, achterin de tuin staat er een kleine manage, met twee paarden. Superschoon en een prachtig stuk voor de paarden om te lopen.

De andere buren hebben een prachtig opgeknapt huis. Vooral de car poort vinden papa en mama heel erg mooi. We hebben de buren aan die kant wel al gezien, en gezwaaid, maar verder nog niks. Ook hier ziet alles er tip top uit. In de tuin bij deze buren zitten allerlei fluffy kippen en een grote stoere haan. Je zou het geweldig hebben gevonden. Er waren ook pas kleine kippetjes uit de eieren gekomen en deze zaten o.a. vanwege de hitte netjes afgeschermd in de prachtige tuin. Het was bijna 38 graden gisteren, maar bij beide buren rook je helemaal geen vieze dier geuren. En dat zegt heel veel over iemand.


Links van het huis kun je met de auto het terrein op rijden. Als je er eenmaal staat doe je de hekken dicht en kan er niemand naar binnen. Voorheen zat de voordeur gewoon aan de voorkant van het huis, maar de vorige eigenaar heeft de voordeur nu achter geplaatst. Heel bijzonder en stiekem vindt mama dat ook niet erg. Het heeft wel iets.

Uitzicht


Het huisje heeft 2 slaapkamers. Niet heel groot, relatief best klein. En dat was even gek in het begin, want papa en mama hadden allebei de wens dat we het liefst voor 3 slaapkamers zouden gaan zodat we beide eindelijk eens een kamer voor ons zelf hadden. Rommelkamer, om het zo maar te noemen. Maar dit kan niet gerealiseerd worden. Aan de ene kant loopt het dak schuin af, aan de andere kant hebben de slaapkamer een dakkapel. Uitzicht over de tuin, en een deel van het natuurgebied. Daar verteld mama later meer over. Wel één puntje boven, als je van de ene kamer naar de andere wilt lopen moet je rekening houden met een schuine steunbalk. Deze loopt als het ware zo: \ en daar kan mama haar hoofd stoten als ze niet oplet. Maar goed, dat doe je hooguit een keer als je er woont en dan weet je op een gegeven moment precies wanneer je je hoofd opzij moet doen als je er loopt. En anders merk je het snel genoeg 😉

Er zit tussen de 2 slaapkamers nog een kleine inbouw kast. Misschien dat we dat in de toekomst bij de grote slaapkamer willen betrekken voor ietwat meer ruimte.

Beneden is er ook heel veel verbouwd door de vorige eigenaar en niet alles is goed afgewerkt.

De woonkamer is best groot, heeft 3 ramen en 2 grote openslaande deuren. Richting de keuken staat de wenteltrap en de muur tussen de keuken en de woonkamer heeft een hele mooie grote ronde boog in het midden. Dat trok mama direct aan het huis, het heeft iets romantisch. Papa ziet dat (nog) niet, maar dat weet mama inmiddels wel hihi.

De keuken is redelijk groot, niet mama haar stijl, maar zeker in het begin prima in orde. De oven lijkt niet gebruikt terwijl er in de kookplaat een grote scheur zit. De meterkast heeft 11 groepen en 4 aardlekken. Ook zit er in de keuken een extra luik waardoor je naar de kruipruimte kunt. In de keuken zitten 2 ramen, waarvan 1 raam dus de voordeur was.

Achterzijde van het huis. De twee open slaande deuren is bij de woonkamer en de 3 ramen links in beeld zijn van het washok.

Waar het deco hart hangt is de voordeur. Zoals je ziet is de gevel boven de openslaande deuren niet goed. Het kleine raampje links is de wc ruimte.

Tuin/vijver gezien vanaf de oprijlaan.

Als je vanuit de keuken naar de hal gaat zie je 4 deuren. Direct naast de keuken zit de badkamer, deze moet volledig vervangen worden, daarnaast zit een opbergruimte (welke papa en mama bij de badkamer willen gaan betrekken), daarnaast zit een washok. Hier zit de cv ketel en zitten de aansluitingen voor wasmachine en droger. En het is een flink grote ruimte. En links van het washok, naast de voordeur, zit de wc. Bij de voordeur zit ook een luik om naar de kruipruimte te kunnen, heel handig. Helaas is de gevel boven de openslaande deuren niet goed gebouwd. Vroeger zat dit deel er niet, de vorige eigenaar heeft een stuk erbij gebouwd en niet goed afgemaakt. De muur steunt op het kozijn en er zal een metalen latei geplaatst moeten worden. Gelukkig weten we hier de kosten al voor en die vallen mee.

Het houten afdakje naast de schuur is niet aanwezig

Schuur + houten aanbouw

Vanaf de voordeur tot en met het einde van de badkamer is beton gestort. Vanaf het begin van de keuken tot en met de openslaande deuren in de woonkamer is het weer hout. En met het hout onder de vloer is het helaas erg mis. Aanstaande woensdag en donderdag zijn papa en mama weer in Drenthe en dan komen er aannemers om naar de vloer te kijken. Dit moet gebeuren zodat we weten wat de prijs gaat worden. Het zal in het begin even flink aanpoten zijn, want dat betekend dat de vloer eruit moet, ook in de keuken. Gelukkig zal dit geen weken duren en hebben papa en mama de mogelijkheid om in de schuur te verblijven.

De schuur is namelijk groter dan ons vorige huis en is volledig geïsoleerd. Het ziet eruit alsof iemand hiervoor heeft gewoond of er een werk ruimte van had gemaakt. Daar kunnen papa en mama dus slapen en leven zolang de vloer aangepakt wordt. De schuur, wat eigenlijk een garage was is verdeeld in 2 stukken en heeft een vliering die prachtig afgewerkt is. Achter de schuur staat nog een houten aanbouw, wat papa zijn klushok kan gaan worden en achter deze aanbouw staat een groot ijzeren ding. Alsof daar een hond gehouden werd, mama komt even niet op de benaming hiervoor.



Als je daar voorbij bent kom je bij de grote haag uit. Deze heeft een klein doorgangetje en deelt de tuin in 2 delen. Want zodra je er door heen bent kom je in de geweldige lange tuin uit. Op dit moment staat het vol met onkruid, maar mama heeft er goed doorheen kunnen kijken. Je komt eerst bij een oud stuk moestuin uit en daarachter zit een betonnen zitkuil. Papa en mama zien het al zitten, hier kunnen we in de zomer lekker barbecueën en loungen. Mama zou er het liefst zelfs een zwembad van willen maken, op dat punt is mama net als jij, gek op water! De zitkuil is afgeschermd door een soort hek en aan dat hek groeien druiven, precies boven de zitkuil. En als je voorbij de zitkuil bent kom je in de wildtuin. Hier loopt een pad en er staan verschillende mooie bomen, maar ook fruitbomen. De bomen zouden papa en mama laten staan maar we zouden hiervan een mooi groot gazon willen maken. Geweldig leuk ook voor de hondjes. De tuin is in totaal 62m diep, en dat is ongelofelijk groot. Daar zullen we veel werk aan hebben maar we kunnen al niet meer wachten. Mama wil ook heel graag een herinneringstuintje maken voor jou, een stukje rust waar papa en mama gewoon kunnen zijn.

En als je dan toch aan het einde van de tuin staat en je doet de ‘tuindeur’ open, dan sta je direct in een beschermd natuurgebied. Het is er zo ongelofelijk mooi. Ik lieg niet als ik zeg dat het water 100 meter verder op begint. We hebben al zoveel dieren gezien en de kakafonie aan geluiden van de vogels is overweldigend. Hondjes mogen er wandelen, wel aangelijnd, maar het is een heerlijk gebied om de hondjes uit te laten.

Uitzicht achterzijde

We hebben er nu al op verschillende tijden en dagen gewandeld en het is er erg zo mooi. Het is een vissersplas en er leven allerlei verschillende vogels en vissen. We hebben er al een kleine picknick gehouden en we zijn zowel langs het water gewandeld als de bossen in. Het is er zo groot! Het is er zo rustig en de vogels houden prachtige concerten. Papa kan ook al niet meer wachten om ’s ochtends de eerste wandelingen te maken als de zon op komt. Of als de herfst en de winter beginnen, wat zal het er mooi zijn!

Zoals mama dus al schreef: Er is veel mis met het huisje, maar de rest maakt alles goed. Als alles goed gaat kunnen papa en mama volgende week hun handtekeningen zetten onder het voorlopige koopcontract en als de bank met alles akkoord gaat zouden we eind augustus de sleutels krijgen.

Papa en mama kijken enorm uit naar deze stap, maar het maakt ons tegelijkertijd ongelofelijk verdrietig. Want we doen het zonder jou. Mama heeft het er met papa over gehad en 1 van de 2 slaapkamers boven wordt jouw kamer. Althans, jouw spulletjes komen hier te staan. Je box, je speelgoed, knuffels en herinneringen aan jou. Mama wilt gewoon dat ze hier naar binnen kan en niet de schuur in moet om spullen van jou te bekijken. Het moet een plekje krijgen, want jij hoort bij ons.

De schuur willen we in de toekomst om toveren tot een hobbyruimte voor papa en mama. We hebben beide onze hobby’s en dan hebben we een prachtige plek samen. En de hondjes? Die komen geen enkel stukje tuin te kort.

Al met al een drukke tijd achter de boeg en een nog drukkere tijd die voor ons staat. Het is nu allemaal afwachten en enorm duimen dat we een bouwdepot krijgen. We denken zelf van wel, want tot nu toe is alles winstverhogend, maar zeker weten doe je het niet. En verdrietig zullen we ook echt wel zijn als het niet doorgaat, maar als we het niet proberen, zullen we het nooit weten.

Lieve Elara,
Wat is het toch moeilijk om dit zonder jou te doen. Maar ik hoop dat je ongelofelijk trots bent op papa en mama hoe we alles aanpakken. En dat komt door jou. Jij hebt ons laten zien wat er toe doet in het leven en zoals mama al schreef, je stuurt ons. We zien je dan wel niet, maar we voelen je wel.

Liefs en dikke kusjes,
Mama

Share This Post

You Might Also Like

7 Comments

  • Reply TasjDutchess 5 juli 2015 at 17:58

    wat klinkt dat huisje heerlijk! Hoop en duim zo hard mogelijk dat jullie het bouwdepot krijgen, en als het dan lukt wil ik wel komen helpen met schilderen ofzo

  • Reply patricia 5 juli 2015 at 18:28

    Bij de titel van je blog kwam bij mij als eerst op: Naar huisje Weltevree, nemen we Elara mee! 😀

    Ik vroeg mij af gezien de slechte gevel boven de openslaande deuren of het een idee is om nog verder uit te bouwen zodat het zeg maar gelijk is met de buitenmuur van de wc. Zo heb je beneden nog wat meer leefruimte. Weet niet of dat kan en nog meer kost. Maar ik zou zelf wel die overweging hebben 😉

    Ik ga duimen dat het allemaal gaat lukken met de centjes! En dat jullie straks lekker aan de klus kunnen , om daarna met veel plezier op dit mooie stekje te kunnen gaan wonen. Het mag bij jullie ook wel eens mee zitten!

  • Reply joyce 5 juli 2015 at 18:33

    Wat een mooi huisje in een mooie plaats! Mijn ouders hebben daar heel lang gewoond. Mijn vader had daar een boerderij gekocht waar de hele familie in woonde. Wij rijden er nog regelmatig langs.

    Wij wonen er een half uurtje vandaan dus mocht je ooit een keer willen meeten X

  • Reply Kim 6 juli 2015 at 14:12

    Ik vraag me wel eens af of jullie ooit nog een kindje willen? Zeker nu met een nieuw huis?

  • Reply Mariska 6 juli 2015 at 22:24

    Wat heb je dit weer prachtig geschreven.. Elara had het zeker enorm mooi gevonden en genoten, maar juist zal ze bij jullie zijn.. om jullie nog meer mooie dingen te brengen. Ik gun jullie alles met heel veel liefde ! ♥

  • Reply Ester 7 juli 2015 at 13:10

    fijn dat jullie aan het nieuwe hoofdstuk in jullie leven kunnen beginnen. Het lijkt me alvast een heer erg gezellig huisje. Erg fijn dat het in het groent ligt!

  • Reply Roxanne 12 juli 2015 at 23:38

    Wat een prachtig huisje in een prachtige omgeving. Ik kan me voorstellen dat het vele werk wat er aan is daardoor goed maakt. Hopelijk gaat de bank akkoord, en kunnen jullie snel verder met het volgende hoofdstuk in jullie boek

  • Leave a Reply

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.

    Back to top