Ask Me Anything part two!

4 september 2016 in Persoonlijk

13628282_514960745364349_1004890173_nJullie moesten er even op wachten, maar hier issie dan! De eerste Ask Me Anything is alweer van begin dit jaar en er is een hoop veranderd. Afgelopen maanden heb ik ook een hoop volgers op Instagram erbij gekregen, dus ik vond het tijd voor een nieuwe vraag maar raak. En dat deden jullie! Zoals beloofd antwoord ik eerlijk en open 😉

xannemae_: “Hoe gaat het met je?”
Goed begin van deze Ask Me Anything! Naar omstandigheden gaat het goed. Ik voel me redelijk goed, ik geniet, ik kom tot rust en ik voel me geliefd. Er valt een hoop spanning van me af maar daardoor ben ik wel heel erg moe de laatste tijd. Ik slaap daardoor best veel. Mijn lijf heeft het blijkbaar erg nodig en ik geef er ook aan toe, anders ben ik niks meer waard. But besides that: Het gaat goed. Tussen mij en Rob gaat het super, en tussen mij en de papa van Elara ook. Zo zie je maar, je kunt bevriend blijven met je ex 😉

marianneb79: “Hoe bevalt het in Voorschoten? Het is een heel andere omgeving waar je eerst woonde”
Voorschoten bevalt me tot nu toe helemaal geweldig. Ik leer de omgeving langzaam kennen. Rob woont al 15 jaar in dit huisje welke vlakbij een recreatie/natuurgebied is. Ik hoef maar naar de overkant te lopen en ik ben er. We wonen aan het water, balkonnetje aan de voorkant en met het mooie weer zit ik de hele dag naar buiten te kijken. Er komen veel bootjes voorbij. De omgeving biedt me veel kansen. Zeker ook voor de hondjes. Het is heel wat anders dan Veendam, maar ik mis er niet zoveel aan. Ik moet wel weer erg wennen aan meer auto’s, meer drukte. Maar gelukkig is het niet zoals in Rotterdam, waar ik woonde voor ik naar Veendam verhuisde met de papa van Elara.

kim_vanhuizen: “Hoe denk jij dat elara er nu uit zou zien?”
silhouette-1221415_960_720Lastige vraag, iets wat ik me elke dag afvraag. Elara zou nu drie jaar zijn. Er zijn een aantal mama’s op Instagram welke ik al heel lang volg waarvan hun kindje mij aan Elara doen denken. Dat kan een meisje met lang blond haar zijn met twee staartjes, maar zo vind ik Qwin ook heel erg lijken op Elara. Zijn ondeugende blik doet mij vaak aan Elara denken. Dat geeft me dan een beetje hoop. Een idee van hoe Elara eruit zou hebben kunnen zien.

Ik denk zelf dat Elara nog erg klein zou zijn maar met enorme lange haartjes. Ik denk dat ze een stoere meid zou zijn, dat ze mama wel van de roze droom af zou helpen en voor stoerdere kleertjes zou ‘kiezen’. Haar karakter was altijd al in volle glorie aanwezig en ze liet het altijd weten als ze iets niet wilde, dus ik weet zeker dat haar eigen willetje duidelijk doorgezet zou worden.

mamasamantha_: “Heb je geen kriebelende eierstokken nu je met Rob gaat?”
sheraydag3nielove: “Wil je weer proberen zwanger te raken met Rob?”
Roxanne Logister: “Zou je ooit nog een kindje willen?”
kim_vanhuizen: “Zou je een kindje nemen met Rob?

Dames! Ik ben nét samen met Rob haha. Maar natuurlijk hebben we het er allang over gehad. Ik denk dat we beide al vrij snel bij elkaar aan het polsen waren of we überhaupt ooit kindjes wilden. Bij mij was die vraag natuurlijk best logisch na het overlijden van Elara, maar ik wist niet hoe Rob er tegenover zou staan. Ondanks zijn vrijwilligerswerk bij Stichting CliniClowns en zijn omgang met kinderen kon ik niet inschatten of hij ook ooit kindjes wilde. Rob is nu 38, ik moet nog 30 worden. Bij beide is de wens groot. We zullen zien in de toekomst 🙂 Ik wil eerst aan mezelf werken, mijn oude figuurtje terug, genieten van het leven. Mijn moedergevoelens zijn sterk aanwezig, dus wie weet.

13667890_10207313113806258_1414572576608176307_olindsayarts: “Waar zou je jezelf wensen op dit moment?”
Ik zou mezelf rust en acceptatie wensen. Minder angstig voor de toekomst. Niet dat ik echt angstig ben in de zin van dat ik bang ben voor wat komen gaat, maar angstig voor het feit dat ik op dit moment ‘niks’ heb. Daarmee bedoel ik dat ik Rob niets anders te bieden heb dan mijn liefde. Ik heb (nog) geen werk, ik heb geen spaarcentjes want alles is opgegaan aan Elara haar medische spulletjes welke niet vergoed werden. Ik zou mezelf toewensen dat ik dat ga accepteren. Als mijn nieuwe liefje dat kan, waarom ik niet? Ik weet wel waar dat door komt hoor. In mijn vorige relatie kreeg ik de verwijten wel vanaf de kant van zijn familie, en ondanks ik beter wist heeft mij dat enorm veel geraakt. Kun je nagaan wat dat met me gedaan heeft sinds ik de zorg van Elara op me nam maar ze ook tijdens die zorg is komen te overlijden.

geraldinavwijkblenkers: “Waar ben jij bang voor?”
Spinnen! Maar ook het idee dat ik Rob of de papa van Elara niet kan bereiken. Toen Elara kwam te overlijden heb ik terwijl ik 112 aan de huistelefoon had, op mijn mobiel Erwin gebeld, niet wetende of hij mij kon horen of dat hij überhaupt op kon nemen. Het idee dat ik hem niet had kunnen bereiken heb ik het moeilijk mee. Terwijl hij wel opgenomen had. Ik ben dus ook snel bezorgd als Rob of Erwin nu niet te bereiken zijn. Ook ben ik bang om iemand te zien stikken en niet te kunnen helpen. Ik wil nog steeds een EHBO cursus voor zowel kinderen als volwassenen doen, maar nu lukt me dat nog niet. Ik weet dat Rob er ook open voor staat, dus dan zouden we de cursus samen kunnen volgen. Ik wil graag angsten aangaan. Niet in angst blijven leven.

bokkie2310: “Ben je nu tevreden met jezelf en je leven?”
Nee, maar het is ook niet dat ik ontevreden ben. Ik weet dat ik drie zware jaren achter de rug heb en ook bagage uit mijn verleden heb. Sinds ik Rob heb leren kennen ben ik wel uit mijn comfortzone gestapt en ik moet zeggen dat voelt zo goed. Want die comfortzone, ook al was die helemaal niet comfortabel, die hield me tegen in alles. Ik ben verder dan gisteren, maar ik heb nog een lange weg te gaan. Voetje voor voetje en in mijn eigen tempo, ik kom er wel. Ik ben wel enorm trots op wie ik nu als persoon ben en hoe ik dingen aan pak. Super trots zelfs.

14031643_1145965675476434_700435955_nwonen_bij_ons: “Als je weer zwanger zou raken en je weet dat het kindje zo zou worden als Elara… Wat zou je doen?”
Het klinkt zo gek he, ‘als het kindje zo zou worden als Elara’. Ik begrijp je redenatie, maar graag verwoord ik het anders. 🙂 “Als ik ooit zwanger zou mogen raken en het kindje zou dezelfde ziekte als Elara hebben, wat zou ik dan doen?” En dat is een vrij moeilijke vraag. Elara haar ziekte, B3Galt6, heeft verschillende gradaties. Van mild tot zeer ernstig. Elara had de meest ernstige vorm. Eigenlijk zwaarder dan zeer ernstig. Door extra complicaties en medisch falen is zij hard achteruit gegaan. Als je dat achterwege laat, zou je dan een zwangerschap doorzetten als het kindje de milde vorm zou hebben van deze ziekte? Ik weet het niet. Wat ik wel 100% zeker weet is dat ik de zwangerschap zou afbreken als de gradatie tussen ‘medium’ en zeer ernstig zou liggen. Ik heb gezien wat Elara door moest maken, ook buiten haar ziekte om, en dat gun ik geen enkel persoon. Elara kon en wilde de wereld aan, maar de wereld kon Elara haar ziekte niet aan. Ook naasten niet.

fayzainti: “Hoe groot is de kans dat je nog een kindje zult krijgen met de afwijking die Elara had?”
Als ik nog met de papa van Elara zou zijn dan was deze kans 25%. 1 op 4 dus. Zowel Elara’s papa als ik zijn drager van het gen wat Elara’s ziekte veroorzaakt, maar wij beide hebben geen last er van. Mochten Rob en ik ooit een kindje willen dan wil ik wel dat hij zich van te voren laat onderzoeken. Als Rob ‘clean’ is, dan is Elara haar ziekte uitgesloten.

romyseep: “Wat is je meest vreemde eigenschap?”
Haha thanks Romy. Mijn meest vreemde eigenschap? Ik kan de hele dag tegen mijn hondjes praten? Haha weet ik veel! Ik spaar vingerhoedjes, en nee ik ben geen oude vrouw van 80. Zijn dat vreemde eigenschappen? Oh ik weet er één, ik kan boeren als een vent. Echt, heel hard. En nee, ik houd me nog in bij Rob 😛 Nog wel haha.

geraldinavwijkblenkers: “Wat kijk je het liefst op de teevee?”
Say yes to the dress! Verder kijk ik eigenlijk vrij weinig TV.

13774580_1711380782445836_837736799_nmirandaversteege: “Als je een paniekaanval hebt, hoe kom je daar weer uit?”
Toen ik na Elara haar overlijden de paniekaanvallen kreeg heb ik EMDR therapie gevolgd en dat heeft mij enorm geholpen dat ik in overleg met mijn therapeute met de sessies gestopt ben na een half jaar. Ik krijg op doktersadvies wel oxazepam, maar deze slik ik amper nog. Dat betekend dat ik inmiddels zelf uit mijn paniekaanvallen kom. Met een beetje hulp van Marley, want hij voelt het heel goed aan en komt dan bij me.

Ook mijn paniekaanvallen zijn er in verschillende levels. Soms stelt het vrij weinig voor maar soms zuigt het al mijn energie weg en ben ik de hele dag niets meer waard. Voorheen kon ik de beelden niet aan, het moment dat Elara kwam te overlijden, en pauzeerde ik het beeld / deed ik het wegwuiven, maar kwam het later 3x zo hard weer terug. Nu kan ik ‘wel naar de beelden kijken’, kan ik ook huilen of in paniek schieten, maar kom ik er weer uit door te relativeren en door op mijn ademhaling te letten. Met relativeren bedoel ik dat ik naar mezelf kan kijken in het beeld wat ik op dat moment zie. Ik zie mezelf namelijk dan elke keer weer naar Elara schreeuwen dat ze niet op mag geven omdat haar mama zoveel van haar houdt. Die paniek die ik toen die dag voelde voel ik dan op dat moment ook. En ik heb geleerd om dat te relativeren. Ik kon haar toen niet redden, nu ook niet, dus wat kan ik dan wel met dat moment? Ik kan het relativeren naar de immense liefde die er was/is. Sinds ik dat kan, kan ik mijn paniekaanvallen dus ook beter aan. Ze zijn er dus nog steeds, maar zelden. Ik slikte voorheen ook 4 oxazepam pilletjes per week, als het nu een halve is per week, is het veel. Dus ik mag trots zijn en dat ben ik ook. Eén van de redenen dat ik weer van het leven kan genieten, dat ik weer wat controle heb. En ik ook iemand heb die het begrijpt. Die mij begrijpt dat ik soms bij moet slapen na een paniekaanval. Het helpt allemaal.

Het meest nare van een paniekaanval is het idee/gevoel hebben dat ik een hartaanval heb. Dat is niet zo, maar zo voelt het. Dat komt doordat ik tijdens een paniekaanval voelde wat ik die dag voelde, adrenaline en angst, een hart die tekeer ging omdat hulp niet kwam. Terwijl ik dit schrijf voel ik het weer opkomen. Ik hoef maar aan het feit te denken dat de ambulance medewerkers vast zaten in de lift en ik voel mijn hart sneller kloppen. Pijnlijker. Op het moment dat ik dat gevoel niet weg krijg, slik ik dus wel mijn medicijnen. Want op het moment dat die pijn in mijn hart weg is, kan ik ook beter met de beelden ‘werken’.

desiree__h_: “Wat is je kracht?”
De kracht die ik bij Elara zag. Als er weer eens bloed geprikt moest worden bij Elara, of ze weer eens verkeerd verzorgd werd door een verpleegkundige, heeft mij laten zien dat zij die kracht niet van een vreemde had. Iemand op Instagram noemde mij een keer Opper Dappere Dodo, omdat onze volgers op internet Elara ‘Dappere Dodo’ noemde. Als ik nu ergens kracht vandaan moet halen, denk ik aan dat meisje met die twee pluimstaartjes die altijd zo op haar lepeltje lag te kauwen. En dat meisje is niemand minder dan mijn eigen dochter. Mijn dochter welke ik nog elke dag in mijn hele lijf voel. Ze is overal. Ze is mijn maan en de sterren, maar ook de reden dat ik elke dag nog op sta en inmiddels weer kan genieten van het leven. Want dat is wat zij ook deed. Wat zij ook wilde. Door leven. En dat zet ik nu voort door zelf weer gelukkig te zijn.

9

carinab26: “Did you / do you go for grief/trauma counselling? Did you contact The Compassionate Friends? What would your advice to bereaved parents be? Thank you.” (Heb/had je hulp voor je trauma of tijdens het rouwen? Heb je contact met The Compassionate Friends? Wat zou jouw advies zijn aan ouders met een overleden kind?)
I had EMDR therapy and it worked like a charm. I said it earlier in this blog, it made me help going through trauma. After Elara passed away, I had some sessions with a lady from the funeral company. Those meetings were amazing. It helped me understand the grief I was going through, but it also made me understand the grief Elara her father went through. Those differences were very difficult for me. I still have 2 appointments available, maybe i should give her a call. You never know what i can learn from her now, almost 2 years later.

No, i never heard of the Compassionate Friends before, but I am in contact with many other similar groups about losing a child. And i think MamavanElara became a important part for parents who lost a baby too.

My advice for bereaved parents would be that they should follow their heart, just like i am doing. There is no wrong or right in grief. Some people will never understand what you’re going through, heck, some still dont understand why i still talk about Elara or why I decorate Elara her urn with the holidays. But for me it feels right. I still buy her presents, sometimes i still buy clothes. If that’s the thing that will help you get through this all, then do it. Surround yourself with people who do understand and in some way, it will get easier. No, i have to refrase that. It wont get easier, but different. I am surrounded by people who do understand and that makes me living my new life easier then battling people who dont understand. Even if that means i have to cut off family. It is your life. Your new life. Do as you please. Live the life you wanted to live with your child. Life is short, as we all know.

mirandaversteege: “Is je sokkenverslaving nog levendig?”
Haha ja, helaas wel. Rob vroeg er laatst nog om, waarom ik zoveel sokken had. Ik kwam er onderuit door aan te geven dat sommige sokken gewoon bij zo’n pakket van 5 als extra zaten, maar ik denk niet dat hij me geloofde 😉

geraldinavwijkblenkers: “Hoe ziet jouw ideale toekomst er uit?”
Mijn ideale toekomst? Een huisje met een tuin, moestuintje, Marley en Pepper welke rond scharrelen in de tuin. Ik zou graag willen trouwen, hopelijk nog een keer een kindje mogen krijgen. Veel gezondheid, liefde, maar ook een loterij winnen zou leuk zijn 😉 Oja, en minimaal 2x op vakantie per jaar 😛

mamavanjaydenx: “Waar zie jij jezelf over 5 jaar?”
Over 5 jaar zie ik mezelf getrouwd, een dochter of een zoon in ons leven en hopelijk een Marley en Pepper op leeftijd. Waar ik woon maak me niet zoveel uit, ik hoop dat ik gezegend genoeg ben om weer een gezinnetje te hebben. Daar ben ik enorm aan toe.

13658301_1741304452809556_29455494_nPatricia de Wildt: “Welke min -en pluspuntjes heeft Rob?”
Haha, ik moest heel hard lachen om deze vraag! Want nu ga ik me natuurlijk op glad ijs begeven 😉 Rob heeft niet heel veel minpuntjes (hoi schat), maar we zijn soms wel water en vuur. Niet dat we ruzie hebben, maar je merkt wel het verschil in onze grenzen. Zo ben ik heel moeilijk en hij juist te makkelijk. Verder moet ik Rob soms achter zijn kont aanzitten omdat hij gemakzuchtig is, maar tegelijkertijd maakt het hem zo leuk. Hij kan soms ook enorm snel en in zichzelf praten, waardoor ik hem soms terug moet fluiten. Inmiddels weet hij al dat als ik een bepaalde blik trek, hij te snel praat 😉 De pluspuntjes zijn er in overvloed, allerlei redenen dat ik juist voor hem gevallen ben. Zijn vrijwilligerswerk bij Stichting CliniClowns, zijn manier van aanpakken, het feit dat hij voor me zorgt en dat ook met liefde doet, zijn liefde voor honden en daardoor Marley en Pepper met open armen ontving, maar ook zijn respect naar andere mensen, zijn doorzettingsvermogen en hoe hij zijn familie en vrienden prijst. Maar het aller, allergrootste plus punt van Rob is hoe hij mij als mens motiveert. Door hem wil ik een nog beter mens worden. En dat gevoel? Och, onbetaalbaar. Hij steunt me in alles, ook al begrijpt hij het soms niet. We vullen elkaar enorm aan en dat voelt zo goed. Water en vuur kan soms heel goed zijn om van elkaar te leren en daardoor verder te komen. Ik geniet er van! Ookal kan ik hem soms al achter het behang plakken, wat helemaal wederzijds is 😉

svenmelowenalison: “Ik ben nieuwsgierig of Rob toevallig ook een kindje heeft verloren of hoe hij bij de cliniclowns terecht is gekomen.”
geraldinavwijkblenkers: Ik ben blij dat je de nieuwe liefde gevonden hebt… leuk koppel. Mag ik vragen wat de relatie tussen Rob en de clini clowns is? Heeft hij ook een ervaring gehad zoals jij met je dochter of koos hij gewoon voor die stichting?

Rob heeft geen kindje verloren, we hebben elkaar leren kennen via de CliniClowns. Rob werkt al 5 jaar vrijwillig voor Stichting CliniClowns nadat ook hij door bagage uit zijn verleden iets met zijn leven wilde. Hij wilde een doel en heeft zich spontaan aangemeld bij de CliniClowns. Nu, 5 jaar later, heeft hij de meest mooiste en bijzonderste dingen meegemaakt en hierdoor ook een achterban opgebouwd. Door die achterban ben ik ook vrij snel geaccepteerd en zagen ze al heel snel dat we elkaar toch wel heel erg leuk vonden.

Een oud collega van Rob heeft hem in contact gebracht met Stichting CliniClowns en zo is het balletje gaan rollen. Rob had nog geen kennis of ervaring met Stichting CliniClowns maar vond al snel zijn plek. Ook Rob is door de stichting op het juiste pad in zijn leven gekomen en heeft altijd de hoop gehad dat wanneer hij een nieuwe liefde vond, zij ook vrijwilligerswerk zou doen of het in iedergeval kon begrijpen dat veel van zijn vrije tijd gaat naar de CliniClowns. En tadaa, daar was ik 😉

Wat dit voor mij allemaal nog mooier maakt, is dat ik Rob heb leren kennen tijdens een meeting van de vrijwilligersdag uit 2015 en hij mij toen al zag zitten. Wat ik heel gek vind, is dat ik juist op dat moment heel slecht in mijn vel zat. Letterlijk en figuurlijk. Zeker tijdens de vrijwilligersdag zelf, ik was mezelf niet. Ik was veel aangekomen en als ik naar die foto’s kijk dan baal ik ook enorm als een stekker. Het feit dat iemand op je valt terwijl jij op je slechtst bent, dat is het mooiste van de hele wereld. Hij zag iets in mij. Hij zag mij als persoon. Hij is dus echt gevallen op het totaal plaatje, wat ik nog steeds niet kan begrijpen. Het heeft mij wel enorm geholpen om met mezelf aan de slag te gaan. Want ik wil de oude Kim weer worden. Althans, de vernieuwde oude Kim. En zij is door hem, hard op weg 🙂

Bedankt voor al jullie vragen! Heb je zelf ook een vraag, maar je je vraag hieronder plaatsen. Ik neem ze mee naar de volgende Ask Me Anything.

Liefs,
Kimberley

Share This Post

You Might Also Like

7 Comments

  • Reply Sandra 4 september 2016 at 21:21

    hoi Kim, ik heb een vraag.. Wie zijn die 2 geweldige meiden met wie je vandaag bij circus cc was? Lijken me echt hele leuke meiden!

    Nee grapje! Wou alleen zeggen dat ik je een topper vind!

    Xx

  • Reply Rob van der Pluym 4 september 2016 at 21:35

    Lieverd, ik ben super super trots op je!!! Al die vragen en zulke mooie eerlijke antwoorden.. (m.u.v. de sokkenverslaving 🙂 ).
    Je geeft zoveel liefde aan de hondjes, de papa van Elara en Elara zelf en aan mij, dat is zo onbetaalbaar en mooi om te zien , ik geniet daar zo van.
    IK HOU VAN JOU!!!!

  • Reply Debbie 4 september 2016 at 22:10

    Wat een mooie antwoorden. Dat van de paniekaanvallen komt me zo bekend voor. Maar dat gevoel van hart pijn, heb ik hele dagen door. Mijn hart gaat altijd zo tekeer, thuis altijd. Op andere plekken is dat normaal minder of weg. Maar sinds ik zware sessies volgt is het gevoel onwijs terug gekomen. En hoop dat het een keer stopt.
    Ben echt blij voor je dat je nieuwe liefde hebt gevonden en dat het zo positief voor je is in alles wat je nu doet.

  • Reply Lies 4 september 2016 at 22:29

    Ben heel benieuwd wat voor betaald werk je willen doen. Ben je ook al actief op zoek of eerst aan jezelf werken?

  • Reply Kelly 4 september 2016 at 23:11

    Alrijd leuk om e lezen! En….heeee.. dat waz ik van de opper dappere dodo. Leuk! ♡

  • Reply Mariska 5 september 2016 at 19:18

    Wat een leuk artikel! 🙂

  • Reply Roxanne 5 september 2016 at 20:22

    Mooi om te lezen dat het, ondanks dat je er voor je gevoel nog niet bent, goed met je gaat en dat er al veel veranderd is op een positieve manier! Ik kreeg echt kippenvel van het laatste stukje wat je schrijft over de verliefdheid van Rob. Mooi beschreven!
    Sowieso echt top dat je eerlijk antwoord geeft op al onze vragen! (bijvoorbeeld mijn vraag over of je ooit nog een kindje zou willen)

  • Leave a Reply

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.

    Back to top