3 – 2 = 1

10 juni 2016 in Dagboek: Lieve Elara / Persoonlijk

Lieve Elara,

Wat mama vorig jaar nog niet wist, weet mama nu wel. De twee weken voor jouw geboortedag zijn erg zwaar. Vorig jaar had ik dat nog niet door, het waren namelijk onbewuste gevoelens. Dit jaar ervaar ik die spanning weer. Alleen dit jaar is het bewust, want ik voel het nu.

Toen mama de plannen maakte om bij Circus CliniClowns te werken en zij met tante Natascha besprak of ze kon blijven logeren, schoot het er wel een beetje in. Mama was zo ongelofelijk blij dat ze bij het circus kon zijn. Voor en door jou. Tot mama de data doorkreeg wanneer het was en toen schrok ze. Want als mama in het circus wilde werken, dan was zij met jouw geboortedag niet thuis. Niet bij jouw spulletjes. Niet bij jouw urntje. Mama heeft hierdoor getwijfeld of ze wel wilde gaan.

Maar de drang om bij Circus CliniClowns te werken in Dordrecht werd groter. Zeker toen ik hoorde dat jouw clown, Clown Ziep, ook een aantal voorstellingen aanwezig zou zijn. De keuze maken was moeilijk, maar werd hierdoor iets makkelijker. Maar dan komt er een stukje moeder gevoel naar boven. Want hoe kan ik nou jouw geboortedag doorkomen als ik niet eens bij jouw spulletjes ben? Als ik jouw urntje geen kusje kan geven? Ben ik dan zo’n slechte moeder die heel egoïstisch voor zichzelf kiest?

Maar daar is natuurlijk niets van waar. Het voelde zo wel even, maar wat ik net al schreef, ik ben in het circus door en voor jou. Toen papa en mama besloten om uit elkaar te gaan in April voelde het misschien zelfs even fijn. Dan kon mama even de tijd voor zichzelf nemen en kijken of zij de juiste keuze maakte. Inmiddels is mama al 2 weken bij tante Natascha en ome Peter en mama geniet intens. Mama heeft al vele dagen in het circus mogen werken en op de dagen dat zij reserve staat maar niet hoeft in te vallen is ze zelfs een beetje verdrietig. Alles in het circus voelt goed. Het geeft mama superpower. Mama komt tot rust.

Nu veel mensen weten dat papa en mama uit elkaar zijn krijgt mama ook vaak de vraag wat er met jouw spulletjes gebeurd en bij wie de hondjes blijven. Nu zitten papa en mama zo op één lijn dat het ‘verdelen’ van jouw spulletjes echt wel goed komt. We hebben immers geen ruzie. De hondjes gaan met mama mee in de toekomst. Maar nu focust ze zich op het circus en jouw naderende geboortedag.

Mama heeft ook best veel moeite met het uitspreken van jouw dag. Want het is jouw verjaardag, maar je bent hier niet. Je wordt ‘niet ouder meer’. Geboortedag klinkt fijner. Papa komt de avond voor jouw geboortedag naar tante Natascha met de hondjes en de volgende dag ontbijten we samen, nemen we een stukje taart welke tante Ersilia ook dit keer maakt en als het weer mee zit gaan we weer vliegeren op jouw strand. Omdat papa en mama dit jaar op jouw geboortedag niet thuis zijn hebben we ook wat kleine dingetjes bij ons om net als jouw sterfdag, weer zo’n mooie, bijzondere dag er van te maken.

Ja lieverd, hoe dichterbij jouw geboortedag, hoe moeilijker het wordt. Mama moet dit ook alleen doen. Mama moet hier alleen doorheen, zodat ze straks de hele wereld aan kan. Het is onwerkelijk dat jij dit volgende week alweer 3 zou worden. Drie jaar. En het enige wat mama zich afvraagt: Hoe zou je eruit zien nu. Zou je nog langer haar hebben met een kleine krul? En zouden je haartjes toch blonder zijn geworden of toch wat roder?

Gos wat mis ik jou. Heel erg.

Kusjes van mama.

Share This Post

You Might Also Like

2 Comments

  • Reply Daniëlle 10 juni 2016 at 19:37

    Sterke mama ben jij!

  • Reply Nienke Westerhof 12 juni 2016 at 14:39

    Blijft een moeilijk moment, de geboortedag. Ook wij zouden deze maand de verjaardag van een 3 jarig meisje moeten vieren. Helaas is het voor ons niets anders dan te lachen met tranen.
    Dikke digitale knuffel! X Nienke

  • Leave a Reply

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.

    Back to top