Twee jaar zonder onze dappere dodo

18 december 2016 in Dagboek: Lieve Elara

[Fotoverslag]

Lieve Elara,

Een dag welke ooit zo zwart was, zat dit jaar vol met kleur en met een goud randje. Zo hebben papa, mama en Rob jouw gedenkdag door gebracht. Met zijn drietjes en de hondjes hebben we de dag zo leuk en speciaal gemaakt, dat we heel veel gelachen hebben, met af en toe een traan.

Omdat papa en mama niet meer samen zijn en mama inmiddels een nieuwe liefde heeft, wilden papa en mama hem er bij betrekken. Want Rob is samen met papa één van de meest belangrijke mensen in mama haar leven. Vorig jaar, toen papa en mama nog samen waren, hadden we tijdens jouw eerste gedenkdag een aantal dingen verzonnen, welke we als traditie willen houden elk jaar op jouw gedenkdag. En dat wilden we dit jaar ook.

Papa is bij Rob en mama blijven slapen afgelopen vrijdag. Dit zodat papa niet 2x op 1 dag van en naar Veendam moest rijden. Vrijdagavond heeft mama lekker makkelijk gekookt, de heren wilden broodje warm vlees eten en ’s avonds hebben wij met zijn drietjes, onder het genot van een hapje en een drankje het spel Kolonisten van Catan gespeeld. Papa en mama zijn heel fanatiek, niet wetende dat Rob grof in punten ging winnen. Tijdens het tweede potje gaf mama aan naar bed te willen, zo moe was zij. Omdat de wekker om half 8 ging de volgende ochtend, is iedereen redelijk op tijd naar bed gegaan. Voor de zekerheid heeft mama haar medicijn in genomen, zodat zij een goede nachtrust had. Want een paniekaanval zuigt al mama’s energie op, dus wilde mama voorbereid zijn. Nou, én dat het heeft geholpen. Mama sliep als een roos en werd pas wakker van de wekker.

Om half 8 ging Rob de hondjes uitlaten terwijl papa en mama in de keuken bezig waren met het bereiden van American Pancakes. Toen Rob eenmaal terug was heeft ze hem mooi aan het werk gezet. Stonden ze samen dan hoor, om 8 uur ’s ochtends eiwitten en bloemmengsel (stijf) te kloppen. Hihi. Dat had mama even goed geregeld. We hebben heerlijk met zijn drietjes de pannekoeken gesmikkelt en zijn toen met zijn drietjes, in papa’s auto, richting verschillende tuincentra geweest. Mama vond het fijn om te zien dat papa nog steeds Vera de Vlinder in de auto heeft hangen. Deze hing altijd aan mama haar stoel waar jij vanuit je reiswiegje mee speelde. En geloof het of niet, maar mama rook jou tijdens de rit ook ineens. Mama rook jou vaak het eerste jaar na jouw overlijden, soms thuis, soms op plekken zoals in de supermarkt of tijdens een wandeling met de hondjes. Maar tussen het eerste en tweede jaar werd het steeds minder tot helemaal niet. Tot jouw gedenkdag.

Bij tuincentrum de Bosrand zijn mama, Rob en papa geslaagd voor een nieuwe kerstbal. Elke 17 december willen we ter ere van jou een kerstbal kopen. Per toeval kozen papa en mama precies dezelfde bal uit voor jou, een houten kerstbal met I <3 You. Omdat papa en mama zoveel van jou houden. Papa koos ook een grote rode kerstbal met een lampje er in, en mama nog een witte met zilveren sterren. Vlakbij de kassa vonden we ineens wel hele mooie bijzondere kerstballen. Omdat er van Liefste Dochter nog maar één was, kozen zowel papa als Rob voor de letter E. De letter E hangt in de kerstboom en Liefste Dochter hangt boven jouw urntje. Het is net een discobal, zo mooi. Papa stuurde net een berichtje dat de kerstbal met lampje welke hij koos een kerstbal is met een ledlampje welke van kleur veranderd. Hoe bijzonder is dat! Dat wisten we namelijk niet toen hij hem koos. De houten kerstbal hangt in de kerstboom bij de kerstbal van 2014, en de kerstbal uit 2013, met jouw handafdrukje.


Daarna zijn we naar huis gegaan en hebben we een kort rondje met Marley en Pepper gelopen. Eenmaal thuis hebben we een kleine lunch gehouden en wat herinneringen opgehaald. Na de lunch zijn we verder gegaan met de volgende traditie, een kerststukje. Mama keek hier al de hele week naar uit. Het was zo gezellig met zijn drietjes en het is zo ontzettend leuk om te zien dat alle 3 de kerststukjes anders, maar toch hetzelfde zijn.





We hebben spulletjes herbruikt van vorig jaar, zoals de witte sterren, maar ook veel nieuwe dingetjes. Ieder zijn kerststukje bleek ook symbolisch te zijn. Zo vertelde papa dat zijn kerststukje, links op bovenstaande foto, een rood hartje had welke symbool staat voor zijn liefde voor jou en de ster omdat je nu een sterretje bent. Mama haar kerststukje (midden) heeft 3 rode hartjes welke symbool staan voor papa, Rob en mama, de grote witte vlinder komt uit een rouwboeket van jouw crematie en de roze kerstbal naast de witte ster is de miniatuur versie van de kerstbal welke papa en mama vorig jaar uitkozen op jouw eerste gedenkdag. Bij Rob zijn kerststukje (rechts) moesten papa en mama hard lachen, want de twee hartjes stonden niet alleen voor liefde, maar het zijn ook de kleuren van Feyenoord 😉

Na het creatief uurtje zijn we met zijn drietjes naar het Panbos in Katwijk gegaan. Hondjes mee en gaan. En weer, wéér rook mama jou even. Ik kan de geur niet omschrijven. Het is echt jouw geur, jouw lichaamsgeur. De geur die nog in een aantal kleertjes zit. De meest fijne geur welke er is. We gingen vrij laat wandelen in de middag, maar we hadden er veel zin in. We besloten de ‘lange’ route te nemen en in plaats van deze uit te lopen wilde we het strand/duin pad op. Dit was de perfecte wandeling! Rob had geen betere keuze kunnen maken, want het was er prachtig. Papa genoot intens, mama kreeg haar lach niet van haar gezicht en Rob was heerlijk met papa aan het ginnegappen. De hondjes genoten, het weer was prima…. Het was gewoon perfect even.




Na wat hout gesprokkeld te hebben, want mama heeft binnenkort weer een projectje, gingen we na een fijne wandeling van bijna 2 uur weer terug, want het werd al snel donker. Erg jammer, want we wilden nog door! Het was er zo ongelofelijk mooi.

Toen we weer fijn thuis waren en de hondjes helemaal knock out lagen te slapen van de wandeling en spelen met de bal, ging mama aan de voorbereiding van het fondueen beginnen. Papa en Rob waren de tafel aan het dekken en al vrij snel zaten we met zijn drietjes aan tafel voor het diner. Zowel papa als Rob gaven een prachtige reden om te proosten op jou. Mama hield het niet meer droog en zo proostte wij met zijn drietjes op jouw leven.

Papa is na het eten weer terug gegaan naar Veendam waar hij bij thuiskomst direct het kaarsje in zijn kerststukje aan deed. ’s Avonds hebben mama en Rob nog Jurassic Park gekeken, blijft mama haar favoriete film. En toen papa een berichtje stuurde dat hij thuis was zijn mama en Rob naar bed gegaan. Mama was zo ontzettend moe, het was tijd om deze dag af te sluiten. Jouw gedenkdag was er één uit duizenden, en mama hoopt dat het ieder jaar zo kan gaan.

’s Morgens belde jouw oma, mama’s stiefmoeder, nog even met verdrietig nieuws. Haar moeder was ’s morgens overleden. Ook op 17 december. Een dag met een extra traan. Mama heeft ’s avonds een kaarsje gebrand, naast jouw ledlampje voor Lichtjes voor Elara.

Een dag met een lach en een traan, maar vooral met heel veel vrolijkheid, plezier, lol en warmte. De perfecte dag. Hoe gek dat ook klinkt.

Moppie, wij houden van jou. Voor en door jou kunnen wij dit. Kunnen wij met zijn drietjes, en hopelijk in de toekomst met zijn viertjes als papa een nieuwe liefde heeft, dit doorzetten. Met oude, maar ook met nieuwe tradities. Met veel liefde en veel plezier er een mooie, bijzondere dag van maken.

Voor altijd van ons en wij altijd van jou.

Wij houden van jou.

Liefs,
Papa, mama, Rob en Marley&Pepper

Share This Post

You Might Also Like

6 Comments

  • Reply Lindsay 18 december 2016 at 21:09

    Zo mooi en zo ontroerend… Wat een mooie dag hebben jullie ervan gemaakt! En sterkte met het verlies van je (stief?)oma. Dikke knuffel vanuit Amersfoort

  • Reply Gwen 18 december 2016 at 21:42

    Wat een prachtige dag weer en wat bof je toch met twee van die geweldige mannen in je leven!

  • Reply Roos 18 december 2016 at 23:03

    Wauw wauw wauw…. zo mooi, zo lief, zo puur en zo echt. Elara was en is een geluksvogeltje (dodo) met zoveel liefde

  • Reply Rilana Hamer 18 december 2016 at 23:41

    Knuffel! Zo bijzonder en heerlijk dat dit mag en kan ❤️!

  • Reply Marlieke 19 december 2016 at 00:02

    Fijn dat het zo’n mooie en fijne dag was! Knap dat jullie dit met zijn drieën kunnen. En fijn dat het meisje met de staartjes nog even van zich liet horen/ruiken.

  • Reply Miranda 26 december 2016 at 00:36

    Zo bijzonder hoe jullie dit met zijn 3en doen. Elara zit voor altijd in ieders hart.

  • Leave a Reply

    Back to top