Circus CliniClowns

13 september 2015 in CliniClowns / Dagboek: Lieve Elara

Lieve Elara,

Vandaag is het zondag 13 september en mama keek al een tijdje naar deze dag op, maar ook erg naar uit. Het was erg dubbel maar dat mama dit vandaag wilde doen stond als een paal boven water. Vandaag was het Circus in de stad, en niet zomaar een Circus, ohnee, het Circus van de CliniClowns was er. Vorig jaar zijn we met jou ook bij het Circus geweest, alleen toen was er een andere voorstelling. Dat was Circus Boemtata en dit jaar heet het Circus CliniClowns.

Eenmaal aangekomen haalde mama een foto uit haar tas en gaf deze aan papa en vroeg of hij hem omhoog wilde houden zodat ik een foto kon maken. Papa had geen flauw idee wat ik aan het doen was, tot hij het resultaat zag. Mama is erg blij met deze foto, want zo was je er toch bij.

Toen papa en mama zich gingen melden werden we hartelijk ontvangen en werd ons verteld dat er al op ons gewacht werd. Er werd ons verteld dat ze ons heel dapper vonden en wensten ons een fijne voorstelling. Omdat mama zich een beetje opgelaten voelde en niet wist of ze kon gaan huilen wilde ze met papa een beetje achterin blijven. We gingen op twee stoelen zitten, namen wat te drinken en keken rond. Rond in de tent waar jij vorig jaar ook was. Het was dit jaar wel anders, maar vanaf het moment dat we de tent binnenliepen liepen we ook even de tent van vorig jaar binnen. Bij elke stap die mama zette wist ze precies wat ze het jaar er voor met jou ook deed. Zo weet mama nog dat bijna alle clowns bij jou kwamen kijken en dat je heel gefascineerd naar alle lichtjes bleef keken. Je wilde alle kindjes zien en ik denk dat mama dat vandaag voor jou deed. Mama voelde zich thuis. Thuis bij alle andere papa’s en mama’s met ‘Special Needs’ kindjes. Ook broertjes en zusjes waren mee en iedereen was al in een hele vrolijke stemming en dat terwijl er nog niets gestart was.


Na een aantal minuten kwam er een vrijwilliger naar ons toegelopen, stelde zich voor als Margreet en vertelde dat ze ons al verwachtte en dat wij wel hele speciale gasten waren vandaag. Dat was een beetje out of the blue, dus mama moest gelijk huilen. Niet negatief hoor, maar gewoon omdat ze het heel lief vond. Margreet vertelde het e.e.a. en dat ze het zo mooi vond dat wij ter ere van jou vandaag waren gekomen.

Bij binnenkomst hadden papa en mama een rode sticker gekregen, net als vorig jaar. Mama vroeg of jouw naam er opgeschreven kon worden, zodat ik deze sticker naast de sticker van vorig jaar kon plakken. Mama vindt dat soort kleine dingetjes fijn, een soort nieuwe herinnering.

De grote groep mensen werd in drieeën gedeeld en net zoals als vorig jaar werd elke groep naar een bepaald punt in de tent gebracht. Vorig jaar was het vooral gezicht op zintuigen, dit jaar was het circus vooral heel interactief. Alle kindjes mochten meedoen. We gingen als eerste naar de wasserette.

Er werd een heel leuk spel gespeeld rondom de wasserette en het bad was gevuld met witte en blauw ballen welke als water dienden. Het was de bedoeling dat alle kindjes mee kwamen helpen wassen, want de burgermeester zijn sokken moesten natuurlijk wel schoon voor de show begon! Alle kinderen welke niet bij het bad konden kregen een kleine bak gevuld met wat ballen, zodat ook zij konden meemaken en voelen wat het allemaal was. De sfeer was super. De toneelstuk er om heen was erg leuk maar daar gaat mama verder niet op in zodat het nog een verassing blijft voor iedereen die nog gaat.

Vlak bij de wasserette stond nog een mega grote rode neus! Ik weet zeker dat jij die heel mooi had gevonden!

Mama heeft even wat traantjes moeten laten, vooral toen ze zag dat clown Jet tijdens haar verhaal ook nog wat woorden deed in gebarentaal. Aan alles was gedacht. Maar mama hield het helemaal niet meer toen ze dacht jou ineens te ruiken. Ik weet niet of het jouw geur was, of een geur van de voorstelling van vorig jaar, maar het deed mama aan jou denken en dat voelde heel fijn. Mama gaf snel haar as hanger een kus en toen was het tijd om naar het volgende deel te gaan.

We kwamen bij de bakkerij. En iedereen moest dan ook een bakkersmuts op anders mochten we niet doorlopen.

De ene kant van de bakkerij was om de taartjes te bakken welke van kinetisch zand waren en als de taartjes dan de oven doorgingen konden ze versierd worden met aardbeien. Wel hele speciale en superlekkere aardbeitjes hoor, want het waren halve rode neuzen. Super verzonnen!

Ook hier was geregeld dat alle kindjes die niet dichtbij konden komen een bordje met zandje kregen of wat aardbeitjes om te kunnen aanraken. Het was heel mooi om te zien hoe alle papa’s en mama’s ook in het spel meegingen en intens genoten.

Het volgende waar we heen gingen was naar de werkplaats.

In de werkplaats werden alle spullen gemaakt welke tijdens de voorstelling gebruikt werden en kapot waren gegaan. Zo werden alle Toet mascotte’s gemaakt welke bijvoorbeeld een gekneusd staartje hadden, de windmachine moest gemaakt werden maar de clowns lieten ook zien hoe je met grote waaiers geluiden kon maken met allerlei verschillende windgongen. Mama vond dit ontzettend mooi. Iedereen was helemaal stil en alle kindjes waren aandacht aan het luisteren naar alle klanken van de windgongen. Ook hier kreeg mama tranen in haar ogen want ik weet zeker dat jij dit geweldig had gevonden.

Toen was het tijd om naar de voorstelling te gaan kijken. Iedereen kreeg een plaats aangewezen en papa en mama gingen achteraan zitten. Er was een eenmansorkest en alle clowns hadden hun specialiteit. Maar een clown zou een clown niet zijn als dat niet zonder gekkigheid zou gaan.

Naast de clowns waren er ook een aantal acrobaten die allemaal hun eigen talent lieten zien. Zoals de jongleur.

De show werd beëindigd met een muizen lied (Toet de mascotte) en alle kindjes mochten meedansen. Daarna kon iedereen nog wat drinken en wat eten, gebruik maken van de special aangepaste toiletten en kon je ook nog wat kopen.

Aan de mevrouw achter de kassa: Ontzettend bedankt, ik moest enorm huilen van uw gebaar 🙂 Zo lief!

Verder nam mama de tijd om een aantal clowns van de show aan te spreken en dat was best moeilijk. Mama had namelijk een fotolijstje van jou meegenomen met jouw clownsfoto en mama vertelde dat jij vorig jaar was overleden maar dat jij zo intens had genoten van de vorige show, dat wij hier nu voor jou waren en of zij met jou op de foto wilden. Ik geloof dat de clowns even niet wisten wat ze overkwam, maar direct kregen we dikke knuffels, kwamen er tranen in de ogen en met liefde wilden zij met jou op de foto.

IMG-20150913-WA0000

Zo heeft mama er weer wat herinneringen bij en kan heeft ze weer mooie momenten met en voor jou gecreëerd.

Vlak voordat we weggingen kwam Margreet nog even bij ons, samen met een mevrouw waarvan mama denkt dat zij van de regie was. Deze mevrouw wilde graag een praatje met ons maken over hoe dapper ze ons vond en dat ze geëmotioneerd raakte dat wij vandaag hier voor jou waren. Ze gaf ons een dvd mee van de show zodat we net als de DVD van Boemtata, ook weer terug konden kijken.

Eenmaal buiten namen papa en mama een hele diepe teug lucht, keken ze elkaar aan en gaven ze elkaar een dikke kus en liepen ze hand in hand nog even langs de Maasboulevard. Gos Moppie, wat zou je genoten hebben. Ik weet zeker dat je net als vorig jaar een lach van oor tot oor zou hebben.

Mama heeft bij jouw urntje de dvd gezet, waar nu de sticker met jouw naam op is geplakt, samen met mini Toet. Speciaal voor jou. Want ook vandaag was weer zo’n speciale dag.

Veel liefs,
Mama en Papa

Share This Post

You Might Also Like

6 Comments

  • Reply Natascha 13 september 2015 at 21:45

    Wat bijzonder mooi <3

  • Reply Muriel 13 september 2015 at 21:59

    Wat bijzonder en mooi weer

  • Reply Lienberry 14 september 2015 at 01:18

    Ik heb zo veel respect voor jullie en de manier hoe jullie met dit alles om gaan. Zo sterk en ook zo creatief om nieuwe herinneringen te maken. Heel mooi om te lezen. Dikke knuffel

  • Reply Anneleen 14 september 2015 at 15:44

    Lijkt me een bijzondere dag en ik ben er van overtuigd dat Elara mee heeft genoten, samen met jullie 🙂

  • Reply Ilona 16 september 2015 at 00:41

    Wauw… Wat bijzonder mooi. Ik zit met tranen in m’n ogen te lezen. Wat zijn jullie dapper en sterk!

  • Reply Kelly 16 september 2015 at 10:30

    Ik lees zovaak je stukken met tranen in mijn ogen. Vind jullie echt toppers!!

  • Leave a Reply

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.

    Back to top